“Ik leef al ongeveer 35 jaar met fibromyalgie en heb sinds mijn kindertijd psoriasis. Pijn en vermoeidheid bepaalden voor een groot deel hoe mijn dagen eruitzagen. Iedere middag moest ik ongeveer anderhalf uur rusten. Deed ik dat niet, dan had ik later zoveel pijn dat ik ’s nachts moeilijk kon slapen.
Meerdere dingen op een dag plannen lukte nauwelijks. Ik was snel overprikkeld en overweldigd. Ook tijdens een familiediner moest ik soms naar bed, omdat het me te veel werd. Soms was ik zo moe en misselijk dat zelfs eten niet meer ging. Ik wilde graag voor anderen zorgen, maar kon het vaak niet opbrengen.
Na het overlijden van mijn man kwam ik er alleen voor te staan. Hij was degene die fit was en veel opving. Mijn wereld werd steeds kleiner en ik had niet verwacht dat er nog zoveel verbetering mogelijk zou zijn.
De dag die ik niet helemaal kon meemaken
Het kantelpunt kwam tijdens de bruiloft van mijn jongste dochter. Halverwege de dag kon ik lichamelijk niet meer verder. Ik heb nog een paar uur op een bank gelegen, in de hoop dat ik met rust weer genoeg zou opknappen om erbij te kunnen zijn.
Dat lukte niet. Nog voor het diner moest ik naar huis worden gebracht. Ik miste het eten en de hele feestavond. Als ik daarover vertel, word ik nog steeds verdrietig. Je wilt zo’n bijzondere dag met je kinderen meemaken, maar mijn lichaam hield het niet vol.
Meer energie en ruimte in mijn hoofd
In januari begon ik met WILDFIT® en behandelingen bij Marja in de praktijk. Ik wilde meer energie en hoopte minder medicatie nodig te hebben. Vooral wilde ik mijn leven weer kunnen oppakken.
Tijdens het programma merkte ik dat ik meer afspraken in een week aankon. Ik kreeg meer ruimte in mijn hoofd, sliep dieper en zag mijn huid verbeteren. Ik leerde ook beter kijken naar wat er in voeding zit en ging meer etiketten lezen.
Gaandeweg had ik mijn vaste middagrust niet meer nodig. Die anderhalf uur gebruik ik nu voor tuinieren, fietsen of iets creatiefs. Ik heb ongeveer tien kilo losgelaten en voel me daar prettiger bij. Inmiddels bouw ik onder begeleiding van een fysiotherapeut ook rustig krachttraining op, rekening houdend met wat mijn lichaam aankan.
Marja is mijn dochter, maar tijdens dit traject ook mijn coach. Haar steun en enthousiasme hebben veel voor mij betekend. Ook de groep voelde fijn: ik voelde me betrokken bij de anderen. Ik ben trots dat ik deze omslag heb aangedurfd.
Bijna een week samen
Een paar maanden na de start kon mijn kleinzoon onverwacht niet bij zijn andere oma logeren. Toen heb ik zelf aangeboden dat hij bij mij kon komen. Hij was viereneenhalf en bleef bijna een hele week. Ik zorgde alleen voor hem.
We werkten samen in de tuin, wandelden met de hond en gingen naar de speeltuin. We kookten, deden spelletjes, tekenden en regen kraaltjes. Ook gingen we op bezoek bij zijn overgrootmoeder.
Het ging goed en ik genoot volop van onze dagen samen. De wens die ik aan het begin had uitgesproken, was werkelijkheid geworden.
Het gevoel dat ik weer leef
Ook mijn pijn is in de afgelopen maanden sterk afgenomen. Waar ik eerder overdag en ’s nachts sterke pijnmedicatie nodig had om te kunnen functioneren, ervaar ik nu nauwelijks nog pijn. Mijn bloeddruk verbeterde en in overleg met mijn artsen kon ik stoppen met de bloeddrukmedicatie. Na het programma ben ik mijn tramadol geleidelijk gaan afbouwen, in nauw overleg met mijn arts en de praktijkondersteuner bij de huisarts.
Wat deze verandering voor mij betekent, zie ik vooral terug in mijn dagelijks leven. Ik kan meer ondernemen, heb ruimte voor de mensen van wie ik houd en kan weer zelf iets voor hen betekenen.
Aan het begin werd mij gevraagd hoe het zou voelen als ik mijn doelen zou bereiken. Ik schreef: ‘Ik zou de hemel danken en een gat in de lucht springen.’
Nu begrijp ik hoeveel er achter die woorden zat. Mijn reis heeft me gebracht waar ik op hoopte: energie en het gevoel dat ik weer leef.”
